İyi Ki Şu Köyceğiz Var

Coskulu irmaklar, sakin göller, issiz kumsallar, zehir yesili yapraklarin arasinda yaramaz turuncu, sari portakallar, limonlar, mandalinalar; Caretta Caretta’lar, minik kurbagalar, sokulgan oglaklar, inekler, kediler... Binlerce yillik uygarliklardan geriye kalmis kral mezarlari, sönmüs yanardaglar... Ege’nin en güzel, ama en mütevazi kasabalarindan biri olan Köycegiz, ona sevdalanan Büyük Usta Çetin Altan’in kalemiyle taçlandi bu kez de. Bu kitapaki yazilar yer küresinin bu küçücük parçasinin dogal güzelliklerini, zenginliklerini, insanlarinin sevinç ve hüzünlerini anlatiyor. Ama hepsi bu kadar degil... Bu yazilar ayni zamanda küçücük bir odadan koskocaman bir dünyaya açilan ve onu sarmalayan bir akil penceresinin yazilari. Bu yazilar, sevgiyle bilginin arasina kurulmus saglam bir köprünün yazilari... Sokak kedisi Tüylos’un minnet miriltilarindan globallesmeye kanatlanan satirlar...(Arka Kapak)