Cemile

Aytmatov’a ilk büyük söhretini kazandiran Cemile, bir çoklarinca en güzel ask hikâyesi olarak degerlendirilmistir. Gerçekten de Cemile, ask ve tabiatin çocuk dikkat ve masumiyetiyle sunuldugu sahâne bir duygu tablosudur. Ayrica töre ve çevre sartlarinin insan unsurlariyla iliskileri açisindan da olaganüstü bir hikâyedir.

“Iste simdi burada, Villon'un, Hugo'nun, Baudelaire'nin Paris'inde, krallarin ve devrimlerin Paris'inde, ressamlarin yüzyillik Paris'i olmakla övünen her tasi ya bir tarihi, ya bir efsaneyi hatirlatan su Paris'te Werther, Bérénice, Antoine ve Kleopatra, Manon Lescaut, Education Sentimentale, Dominique, hepsi birdenbire gözümden düsüverdi. Çünkü ben Cemile'yi okudum. Roméo Juliette, Paolo ve Francesca, Hernani ve Dona Sol, artik bunlarin hiçbiri gözümde degil, çünkü ben ikinci dünya savasinin üçüncü yili yazinda, 1943 yilinin o Agustos gecesinde Kurkureu vadisinde bir yerde Zahire arabalari ile giden Danyar ve Cemile'ye, bunlarin hikâyesini anlatan küçük Seyit'e rastladim.” Louis Aragon