Görünmez Oyuncu

Kabuki tiyatrosunda “aya bakmak” denilen ve oyuncunun isaret parmagiyla gökyüzünü gösterdigi bir hareket vardir. Bir oyuncu hayal edelim: Çok yeteneklidir; bu hareketi çok zarif bir sekilde yapar; seyirciyi, yaptigi hareketin güzelligiyle büyüler, herkesi bu konudaki ustaligina hayran birakir. Baska bir oyuncu hayal edelim: O da ayni hareketi yapar, ama seyirci hareketin zarafetinin farkina varmaz, ayi gösteren oyuncuyu degil, oyuncunun isaret ettigi ayi görür. Yoshi Oida’nin gönlü, seyirciye ayi göstermeyi basaran oyuncudan, yani “görünmez” olabilen oyuncudan yanadir. Gelistirdigi oyunculuk metodunun özü de budur.
Oida’ya göre insanin bir görünen yüzü vardir bir de içeride sakli olan baska bir yüz. Sadece yüzeyde görüneni egitme yanlisina düsmemek gerekir. Oida; sahnede güzel bir vücut, kuvvetli bir sahne durusu sergilemek istiyorsak benligimizi de egitmemiz gerektiginin altini çiziyor. Eger iç dünyamiz yeteri kadar beslenemiyorsa, güzel hareketlerin de, muhtesem ses tekniginin de, zarif kostümlerin, etkileyici makyajlarin da bir anlami olmayacaktir. Iç olmadan dis hiçbir ise yaramaz.