Bir Denizcinin Seyir Defterinden

Kalp dedigimiz de kâgittan bir gemidir nasilsa, yâr bildigimizin gönlünde. Uzak uzak denizlerde yol alirken denizci, batip gider umutlari. Güverte dolusu hayaller birakir, konakladigi diyarlara.Az gidemez geminin dümeni kirildi mi, uz gider hem asktan hem de yârden. Gemi alir ancak içindeki gami ve denizci bilir sadece ondaki degeri, serencami. Onun dümeni kiriktir, denizcinin kalbi! Iste ortak bir payda...Deniz asktir öyle ya da böyle. Kara göründü demek ondandir ve kiyilar ödülü... Bir tek tutulmus defter alabilir içinin engin yükünü ve iste böylece baslar yazmaya:“Ey deniz! Uçsuz mavi kanatlarim…” diyerek.