TÜKENDİ
Bu romanda anlatilanlarin çogu güncel yasamdan alinmistir. Bazi kisiler ile kurumlar gerçektir.Insan yok. Duygu, sevecenlik, sevgi, ask, tutku; öpüp koklama, dokunma, yakinlasma, öpüsme yok. Yalnizca gövde ve düs gücü; sanal ve yapay bir gerçeklik. Bilinç diyor ki bu yakici sorunu kendi kendine asabilirsin; zorlamaktan çekinme. Vücudunun tüm islevleri yerinde, eskisi kadar güçlü ve isteklisin; hayati seviyorsun. Yalnizca bazi kaslarin uyusmus durumda. Ardindan kusku giriyor araya: Hiçbir seyin yarari yok. Sorunu Savil bile çözemedi. Sen artik öldün oglum, bunu kabul et! O günü, hayatinin en büyük, en unutulmaz basarisizligini animsayinca yüregi büzüsüyor. Kendini bildi bileli kadinlari çok sevdi, kadin bedeniyle her bulusmasinda yeniden dogdugunu duyarak coskular, benzersiz tatlar yasadi; bundan sonra onlarla bütünlesip yasayamayacaksa ölüm yegdir.