Çığlığa Duran Sözler

Çocuklar var , bizim çocuklarimiz...
Sabahlari dar gelir yatak , düserler sokaga.
Incecik sesleriyle , uzanir ekmege elleri,
Hasretleri uçurumda ipince bir çiçek,
Kara bir sevdayi anlatir tatli dilleri

Çocuklarimiz var ; gözleri zeytinden kara
Kucaklarinda koca bir zemheri
Ekmeklerine katiktir demir pasi
Derin bir yaradir , sorgulanmali
Kanayan yasamlari , afetler sonrasi...

Çocuklarimiz var , yorgun uzanir,
Renkli rüyalar arar karanlik gecelerde
Direnirler alin yazilarini degistirme ugruna
En sarp vadileri hiçe sayip yürürler
Islakta olsa gözleri , umutla bakarlar yarina

Çocuklarimiz var , uçamaz , kanatlanirlar
Ceplerine doldurmak için günesi
Mizrap acisi dokunurken gönül tellerine
Avuçlarimda ninniler agitlasir
Yanarim , yasaga suskun ana dillerine