TÜKENDİ
4 nisan 1953, saat sabaha karşı 02:15
Geceydi… Soğuktu... Deniz sakin, hava rüzgârsızdı… Ege’de iki gündür süren Mavi Deniz tatbikatına katılan TCG Dumlupınar denizaltısı eve dönüyordu. Aynı saatlerde, İsveç şilebi Naboland İstanbul’dan demir almış, eve dönüş yolculuğuna başlamıştı. Her iki gemi de Çanakkale Boğazı’na doğru yaklaşıyordu. Kuvvetli akıntıların, dar noktaların bulunduğu boğazı geçmek oldukça zordu. Boğaz’ın en dar, en zorlu dönüşü olan Nara Burnu’na yaklaşılıyordu.
Birden Dumlupınar’ın gözcüsünün sesi duyuldu; karşıdan gelen bir gemi görmüştü. Aynı anda Naboland’ın 17 yaşındaki gözcüsü de Dumlupınar’ın ışıklarının yaklaştığını haykırdı. Ama artık her şey için çok geçti...
Geceydi… Soğuktu... Deniz sakin, hava rüzgârsızdı… Ege’de iki gündür süren Mavi Deniz tatbikatına katılan TCG Dumlupınar denizaltısı eve dönüyordu. Aynı saatlerde, İsveç şilebi Naboland İstanbul’dan demir almış, eve dönüş yolculuğuna başlamıştı. Her iki gemi de Çanakkale Boğazı’na doğru yaklaşıyordu. Kuvvetli akıntıların, dar noktaların bulunduğu boğazı geçmek oldukça zordu. Boğaz’ın en dar, en zorlu dönüşü olan Nara Burnu’na yaklaşılıyordu.
Birden Dumlupınar’ın gözcüsünün sesi duyuldu; karşıdan gelen bir gemi görmüştü. Aynı anda Naboland’ın 17 yaşındaki gözcüsü de Dumlupınar’ın ışıklarının yaklaştığını haykırdı. Ama artık her şey için çok geçti...