Duymak İstediklerimiz Aynı Şeyler

Evrene ulastiginda birbirinden ayri düsmüs iki yarim beden… Tam ne kadar yarim ve ne kadar yarin olduklarini kavradiklarinda ve dönüsümün isigina kostuklarinda birbirlerinin izdüsümüne düsüyorlar.Antik Yunan’in aska dair mitinde oldugu gibi. Hani su Platon’un bahsettigi: …Travmalari, hayatlarinin dönüm noktalari ayni. Gecenin isiginda apaçik gördükleri ayni. Umutlari ve umutsuzluklari ayni. Kusurlari ve kusursuzluklari ayni. Ayni dönemlerde yakarislari ve didaktik disavurumlari ayni. Aslinda akislari bir. Henüz bunun farkinda degiller.2015’in Nisan ayinda tinleri birbirine temas ettiginde muhtesem bir farkindaliga erisiyorlar. Istanbul’un birçok küçük dünyasina degip geçen bu iki hayat; aslinda simdi bütünlestiginde farkina vardigi diger yarisini ariyor. Kendini, kendine tümleneni ariyor.Bu metafiziksel bir ask hikayesi. Siirlerle kendine ifade bulmus bir masal ve bir diyecegi var: “ Her nerede ne yasiyor olursaniz olun, diger yariniza tümleneceginiz güne yaklasiyorsunuz. Adimlariniz sizi ölüme götüren çukura degil, askin topragina götürüyor. Inanin çiçek açacaksiniz…''