Tüm zamanlarin modernlesme asrindaHer seyin en mükemmel üstüEn beyez ve en zitlik karmasasindaSiyaha çalan içteki tasvirinHer seye her kilifa ragmenDisa yansiyan buhar gibiEcrinden payima düsen bir temenniVe dahasi duygularimin rengindenBembeyaz bir yakarisla;“Rabbim gafilim sensiz attigim her adimdan Ayirma ne olur kendini kendi yadimdan.“