Gül Kurusu Yalnızlığım

gözlerim ve bunlar benim gözlerimhazin bir gölge var kirpiklerimdeellerim desemyillarin yorgunlugunu gizlerhâlâ diledigim gibi degil gülüsümsilebilir miydim alnimin en derin çizgisinizamansiz karlar dökülürken saçlarimaiki avcumun içine sigdirdigim ömrümbugün sokaklarda gölgemle yürüdümdargin insanlar dolasiyor bu sehirdeask yorgun düsmüs yalanlardansevgiler bezginsevdalar unutkanhani diyordumyeniden yasak elmayi yesehavva ve âdembelki gökayri bir biçimde sekillenecek gözlerimdemaviyi degisik tonlarda severiz belki de