TÜKENDİ
"Siir ve türkü kardestir" ilkesi dogrultusunda hayatini bu iki disiplin üzerinde kurgulayan Nebih Nafile "Yaz sicaginda üsüyen çocuklar"in siirlerini yazar. "Dünyaliyim / dilim umut / dinim sevgi / rengim gökkusagi" diyerek yasami yalinca yorumlar. Insanlari düsünür, hepsini kucaklar ve sesini yükseltmez, sevgiyle fisildar:"Özündedir özüm / iste bundandir kibleye dönüsüm / bundandir çarmihta ellerimin sizisi / beyazi / sariyi / siyahi sevisim bundandir."Temelinde sevgi vardir sanat anlayisinin. Yasaminin degisik alanlarinda somutlastirdigi, ete kemige büründürdügü sevgi, yüregi gibi bilincininde mihenk tasidir.