TÜKENDİ
Hapisten, hapiste yazmak üzerine denemeler Hapishaneler, uzun zamandan beri pek çok yazar, sair için bir “okul“ olagelmistir. Pek çok kisi yazi çiziye hapiste baslamistir. Hapisteki yazar oraninin sokaktakinden her zaman fazla oldugu bir ülkede, belki de sasirtici degil bu. Öte yandan, hapishanede yazmanin apayri güçlükleri, engelleri var. Aytekin Yilmaz’in derledigi Hapiste Yazmak, “içeriden“ bir bakisla hapiste yazmanin çesitli yönleri üzerinde yogunlasiyor. ... Her ne olursa olsun hapiste direnmenin tek, hatta belki de en güzel yolu yazmak. Yazarak ayaktayim diyebilirim. Itaat etmiyorum diye dayak yedigim bir gün, mizah yüklü bir öykü yazarak baktim hayata. Yazmak, hele ki hapiste yazmak umudun adi, Var oldugumun çigligi... “Uzun süre hapis kalmak zordur. Irade gerektirir. Direnç gerektirir. Tahammül gücü, sabir gerektirir. Hayallerine asla sirt çevirmemeyi gerektirir. Moral gerektirir. Duvarlarin ötesine tasacak bir bilincin ve yüregin sahibi olmayi gerektirir. Bunun için de okumayi, yazmayi gerektirir.“ “Hapishane, gerçegin farkli bir düzlemi. Hapiste yazmak, içerigi ve niteligi ne olursa olsun, bir tercüme çabasidir bence. Içerideki insani hayata çevirme, gerçegin iki ayri düzlemini birbirine çevirme... Her ‘çeviri’de oldugu gibi, iki dili de iyi bilmek gerekir.“ (Arka Kapak)