Yaygin kaninin aksine, D.H. Lawrence’da sert bir cinsellik yoktur. Hatta, neredeyse oyuncu, iyiliksever, hayirsever bir cinselliktir karsimiza çikan. Insanlar birbirlerine karsi samimidir, yazar da o ölçüde katkida bulunur bu samimiyete. Gerçek tüm çiplakligiyla gözlerimizin önündedir; günes sanki her seyi aydinlatmaktadir; insanlar kiskanirlar, insanlar kötüdürler, insanlar birbirlerini aldatir. Ama ayni ölçüde naziktir insanlar, iyidirler, bir anda birbirlerine sariliverir, bir anda öpüsmeye, sevismeye baslarlar. Her sey dogaldir bu yüzden Lawrence’da. O yüzden de ask, hakikaten harman yerindedir, ve samanlik seyrandir, ve ates düstügü yeri yakar; “ama bu iliskiler, saman alevi gibi” derseniz, hem haklisinizdir hem de degilsinizdir. Hayat biraz da böyledir.LY