Güney illerimizde söylenen "laf vermek" deyimi; bir şeyler anlatmak bir konu hakkında fikir beyan etmek anlamında kullanılır. Babam laf verirken anlattıklarının ya da fikirlerinin çok daha iyi anlaşılıp akılda kalmalarını sağlamak amacıyla anlattıklarıyla alakalı kıssalar anlatır; sohbete katılanlar da ilgiyle dinler. kendilerine göre hisseler çıkarırlardı.
Babamın anlatımıyla severek dinlenen o kıssaların. unutulmamaları için yazılmaları gerektiğine inancım, onun ölümüyle daha da artmıştı ama kıssaların tarafımdan kaleme alınacağı hiç aklıma gelmemişti. Nasıl olsa kardeşlerimden biri çıkar, günün birinde yazar diye düşünüyordum. Sonuçta babamızın ölümünün üzerinden yedi yıl geçmişti ama kıssaların biri bile yazılmamıştı. İsin kötüsü gün geçtikçe kıssaları unutuyor, babamızın mirasına sahip çıkamadığımız hissiyle içten içe suçlanıyorduk. Sanki o ölünce yetim kalan kıssalar öylece unutulup gidecekti. Sonunda korona günleri başladı. Evden çıkamadığımız günlerde Bahadır Abimle kardeşim Bülent'in yüreklendirmeleri, bir yerde görevlendirmeleri ile kıssaları yazmaya başlamak durumunda kaldım.
