TÜKENDİ
“Dogdugum, çocukluk yillarimin geçtigi Eskisehir’in yüksek semtlerinden biri olan Odunpazari’ndan baslayan genis bir yol, asagilara, istasyona dogru dümdüz bir hat gibi uzaniyor, tepeden baktigimda, yolun sonunu görür gibi oluyordum. Her zaman bu görüntüye bakiyor ve kendi kendime; ’Benim hayatim, sonu görünen bu yol gibi olmasin’ diyordum. Ne hayat boyu ayni sehirde kalmak, ne de yolun sonunu görmek isterdim.“ Senegal, Afrika’nin en siyah ve en uzun irki, Müslümanligin sevgiyle, rahatlikla, özgürlükle kucaklastigi ülke, Esmer papatyalar gibi dogada yetismis hanimlar, alabildigine açik ve rahat giysileriyle salinmadalar. Kara çarsaf yok, tabu yok, baski yok, töre yok. Fakirlige inat mutluluk, nese var. Bu ülkeye resmi görevle giden ilk Türk kadini, bir diplomat esi. Dakar’da geçen yillar, Koloniciler, Diplomatlar, yerli halkin yasami. Afrika’nin vahsi hayvanlari, ormanlari, köyleri, adetleri, unutulmaz anilar. Ilk bakista bir ani kitabi gibi görünmesine karsin, içine daldikça; hedef odakli olma, pozitif düsünme, yasanan zamanin degerini anlama, yasanan zorluklari bile yasamin zenginligi olarak görme, bilime inanma, kendi yasam çizgimize karar verme konularinda bize çok önemli dersler vermesi yönüyle bir “kisisel gelisim“ kitabi ile karsilasacaksiniz. Ülkemizde 1990’larda ivme kazanan kisisel gelisim konularinin, aydin bir Türk hanimefendisi tarafindan, Türkiye’de demokrasinin filizlendigi yillardan beri nasil uygulandigini canli örnekleriyle okuyacaksiniz. Yasam coskusunun ve enerjisinin bitmeyecegini, kendi yasamimizi yönlendirme gücünün elimizde oldugunu, her zaman yapilacak seylerin oldugunu, hedeflerin ve güçlüklerin insana enerji verdigini, mutlulugu disarida degil kendi içimizde aramamiz gerektigini bize gösteriyor. (Tanitim Yazisindan)