...Teröristin korkunç, keskin bakislari ürperti ve korku veriyordu. Yolumuz oldukça uzakti. Yanimizda yiyecek, içecek yoktu Yük almamiz yasakti. Gidecegimiz yere çabuk varmaliydik. Ne kadar yol yürüyecegimizi bilmemiz imkânsizdi. Sorup ögrenmemistik, bilgi almamiz yasakti. Karanlik sürüyordu. Her an neyle karsilasacagimiz bilinmiyordu. Sabah rüzgâri, serin ve keskin esmeye baslamisti. Düzlük bir alana varmistik. Içimizde bir korku vardi. Ortam korkulu, ürkek ve tedirginlikle doluydu. Uzaklardan silah sesleri duyuldu...