TÜKENDİ
Kosarken Yavaslar Gibi, birbirine hem benzeyen hem farkli bes genç kadinin 12 Eylül’de askeri cuntanin yönetime gelmesinden birkaç yil önce baslayan arkadasliklarinin, 12 Eylül döneminde, 1990’larda ve 2000’lerde aldigi halin romani: Ayni evi paylastiklari yillar geride kalmis, hayat gailesiyle birbirlerinden uzaklasmislardir. Her biri, farkli ama benzer biçimlerde, bir zamanlar hayatlarini adadiklari ideallerinin hiçlestigi yeni toplumsal iliskiler içerisinde, kadin olmanin zorluklariyla bas edip ayakta kalmaya çabalarken bir mektup onlari yeniden bir araya getirir. Söhret Baltas, bu ilk romaninda son yirmi bes yilda yasanan toplumsal degisimi, 1980’lerin basinda yirmilerinde olan kadinlarin bir zamanlar degistirmeye kendilerini adadiklari insanlarinkinden pek de farkli olmayan yasamlari üzerinden anlatiyor. Ideallestirilmemis, tanidik roman kahramanlari ve süssüz, yalin, ama çarpici bir duygusalliga sahip anlatimiyla Kosarken Yavaslar Gibi, roman sanatinin oyunlardan degil duygu yoldasliklarindan da kurulabildigini gösteriyor."Cezaevinde, arkadaslarla ranzanin üzerine oturup konustugumuz günlerde bile, hayat daha kolaydi. Evet, disarda degildik, disardayken gözümüze çarpmayan küçücük ihtiyaçlari bile karsilamak için büyük çabalar harciyorduk. Ama yine de gülebiliyorduk yag tenekesinin üzerinde kizarttigimiz sucuklari yerken... Çünkü umutluyduk hâlâ. Güzel günlerin isigi henüz terk etmemisti bizi."