TÜKENDİ
"Anlasildi mi?" diye sordu.
"Anlasildi!" dedik.
"Anlasildi komutanim, diyeceksiniz ulan, anlasildi komutanim!"
ses etmedik, birbirlerine baktilar ve çavus yanindakine basiyla isaretini verdi, er bagirdi:
"Dayak vaziyeti alll!"
Dayak yemeyi anladik tamam da, bu " vaziyet" nasil alinacak, onu bilmiyoruz iste! Biz içeride, onlar disarida ve aramizda demir parmakliklar var. Ama ögrenmemiz uzun sürmedi, önce ellerimizi parmakliklardan disariya uzattik, patlayincaya kadar vurdular, sonra da sirtüstü yatip ayaklarimizi çikardik. Zaten aksamdan parçalanmis el ve ayaklarimin sizisi yeniden beynime dolmaya basladi. Çigliklarimiz bütün cezaevinden duyulana kadar devam eden bir falaka fasli yasadik. Sonra bir kaç marsin yazili oldugu kagitlari içeriye atip: "Bunlar yirmidört saatte ezberlenecek , yoksaaa..." dediler ve gittiler.
Burasi bir cehennemdi.
Burasi bir cezaevi falan degildi, düpedüz bir kampti.