Meleksel Dokunuşlar

Siyah bir gecede siyahlar giyinmis mabedin etrafinda dönüyor dünya. Dönüyorum, sütbeyaz yatagindan çikarak koyu bir uçurum oluyor ölüm. Ask, gövdeye saplanan çatal uçlu mizraktan sizan kelimlerle sinirlarindan kopar. Kosturur iki tepenin arasinda siyahi kadin, yalinayak, çaresiz. Yarilan topragin koynundan hayati bir nefes fiskirir, yitirilmis umutlara gün dogar yeniden ve bir melek dokunur kelimelere; su. Mabetten atilan havai fisegin gürültüleri uykusundan uyandirir, korkutur yalanci tanrilari. Çölün yalnizligini kusanmis bir el aydinlatir dünyanin kirlenmis ufuklarini.
(Arka Kapak)