Milli Mücadelede Siyasi Çözüm Arayışları 30 Ekim 1918 24 Temmuz 1923

Birinci Dünya Savasi’ndan sonra galibiyetin verdigi siyasî üstünlük ile Osmanli mirasinin paylasilmasi yönünde hareket eden Itilâf Devletlerine karsi millî bagimsizligini elde etmek isteyen Türk Milleti, Mustafa Kemal Pasa’nin liderliginde millî bir mücadeleye girismistir. Galip devletlerin “Sark Meselesi“ ekseninde Osmanli Devleti’nin tasfiyesine ve paylasimina yönelik yürüttükleri politikalara karsi millî hareketin siyasî ve hukukî anlamda kabulü gerekiyordu. Tabiatiyla Mondros Mütârekesi’nden baslanarak Lozan’a kadar geçen sürede verilen askerî mücadeleler i le birlikte siyasî tesebbüsler millî bagimsizligi saglamak amacina matuf arayislardir. Milli Mücadele’de, Sevres’i ne pahasina olursa olsun kabul ettirmek isteyen kahir bir güç ile “ya istiklâl ya ölüm“ diyen bir irade karsi karsiyadir. Hangi sebeple olursa olsun Türk vataninin isgal edilmesi kabul edilmemis ve Mustafa Kemal’in yürüttügü Kuvâ-yi Milliye Hareketi hiçbir isgalciye isteklerini gerçeklestirme firsati vermemistir. Nihayet Lozan’da , yeni kurulan Türk Devleti’nin bagimsizligiyla ilgili oldugu kadar Osmanli Devleti’nin tasfiyesine müteallik meselelerin hallinde de “istiklâl-i tam“ asil amaç ve hedef olmustur. (Arka Kapak)