Monte Cristo

 Marsilya kiyilarina “firavun” gemisi yaklasiyordu. Geminin kiyiya çikmasini bekleyemeyen bir adam sandala atlayip gemiyi karsilamaya denize açildi. Adam gemiye yaklasidigi sirada genç bir adam iskele tarafina geldi. Elbiseleri uzun zaman yikanmis olmasa da o elbiseler içerisinde kaptani andiriyordu. Siyah uzun saçlari ve gözleri dik durusuna asalet yüklüyordu. Her an için çikacak bir savasa karsi kendini güçlü korkusuz gösteriyordu.
 Sandaldaki adam sesini duyurmak için tüm gücüyle bagirdi:
 -Siz miydiniz Dantes? Neler oluyor... 
 Genç adamin yüzündeki ciddiyetin yerini hüzün kaplamisti:
 -Çok üzücü… kaptan lecierc`i. Civitavecchia yakinlarinda aslan yürekli kaptanimizi kaybettik. Bir kaptan edasiyla arkasina dönerek emir verdi.
 -Yelkenleri indir demir at.
 “Firavun” morrelin gemisiydi. Edmond Dantes de ikinci kaptan olarak görev yapiyordu.
 -Tanrinin karsisinda elimizden bir sey gelmez. Günü gelince hepimiz Leclerc`in gittigi yoldan gidecegiz. Ve konusmasina söyle devam etti:
 -Geminin getirdigi mallar nerede!
 -Bütün mallar saglam. Mal alim satimiyla ilgilenen Danglars o size gösterecek. 
 Danglars`i gemide hiç kimse sevmezdi.