TÜKENDİ
MÜLTECINIM Kentsel dokunuslardan uzak Munzur’un aydinligiyla yogrulmus Kara asfaltlarin ayriklastiramadigi Yürek ülkene siginiyorum Kabul eyle Papatya gülüslü topraklarina Mültecinim Tut aciyla tutusan ellerimden Götür beni Süngü agzindaki Agit duvarlarinin ardina Mültecinim Vatanim ol Doruklarinda biriktirdigin Bahar günesiyle eriyen karlarin Akitsin korkularimi dipsiz kuyulara Nehirlerin sonsuzluga sürüklesin Kan kokusu sinmis ne varsa Tohum olayim ek beni Boy versin basaklarim Uzansin Dersim’in koynuna Mültecinim Vatanim ol Beni yurtsuz birakma