"Seni mektupla da olsa öpmek büyük sey" diyor Ahmed Arif. Bu yüzden naftalin kokulu mektuplar gönderdim sana... Sevgilim, Kokun ne kadar da Istanbul... Içime çekerken seni esip geçiyor içimde hatiralar. Dokunuslarin dalgalaniyor yüregimde. Umuttur, gözlerinin ormaninda kosmak delice, ve ellerinin beyazligini gündüz bilmek senin.. Sen yine de gözyaslarini gece, hüznünü katran karasi et günlerime. Hiç sikayet etmem, Ve bilesin ben ne kadar özlersem o kadar da asik olurum sana hanim eli kokarken bahçelerde, bir bardak çayin deminde özlemini solurken... Seni anlatirken yüregimdeki Istanbul'a.