TÜKENDİ
Bu çalisma, daha ziyade dislayici yönüyle öne çikan Yahudiligin evrensel/disa açik boyutuna karsilik gelen ve Türkiye’de daha önce çalisilmamis olan “Nuh kanunlari” konusunu ele almaktadir. Yahudilik’te Tanri ile iliski "ahit" kavrami ile ifade edilmistir. Ahit, Tanri’nin insana hitabi, insanin da bu hitaba icabet etmesidir.
Yahudi kutsal metinlerinde yer aldigi üzere, Tanri insanlarla birkaç defa ahitlesmistir. Ilk insan Adem ile baslayan ahitlesme, Nuh, Ibrahim ve Israilogullari ile devam etmistir. Nuh ile yapilan ahit herkesi muhatap almasi bakimindan evrensel kabul edilmektedir. Ibrahim ve ondan sonra yapilan ahitlerin muhatabi ise sadece Ibraniler'dir. Tanri’nin Nuh ile ahitlesirken koydugu hükümler “Nuh kanunlari” adiyla bilinmektedir. Tevrat’ta tam sekilde yer almayan, Rabbani kaynaklarda ise farkli biçimlerde ortaya konan bu hükümler, son seklini daha sonraki dönemlerde almistir.
Yahudi kutsal metinlerinde yer aldigi üzere, Tanri insanlarla birkaç defa ahitlesmistir. Ilk insan Adem ile baslayan ahitlesme, Nuh, Ibrahim ve Israilogullari ile devam etmistir. Nuh ile yapilan ahit herkesi muhatap almasi bakimindan evrensel kabul edilmektedir. Ibrahim ve ondan sonra yapilan ahitlerin muhatabi ise sadece Ibraniler'dir. Tanri’nin Nuh ile ahitlesirken koydugu hükümler “Nuh kanunlari” adiyla bilinmektedir. Tevrat’ta tam sekilde yer almayan, Rabbani kaynaklarda ise farkli biçimlerde ortaya konan bu hükümler, son seklini daha sonraki dönemlerde almistir.