Yasadigina yasayacagina pismanligin dünyasi burasi...Hayal, hakikatle azili düsman sanki... Söyle bir ugrayan tebessüm, düstü düsecek dudaklarimdan. Ölüme övgülerimin az bile kaldigi cinnet makamidir burasi. Her defasinda, siir tutup kaldiriyor ellerimden.Siir, sirinsin ama sehirler dolusu isyanimsin. Kalp sehrimde damar damar sokaklarimsin sen.Biliyorum, sen ölümlere dogacaksin. Ölen umutlarimin üstünde günesim olacaksin. Sözüm sana emanet, na’simi sen kaldir siir.Hayat agrisi çekiyorum anbean. Kelimelerden ayna tutulsa kalbime sana aksederim hep!Gecemi serdim gögüne; gecem hecelensin, aydin aydin gün olsun ellerinde.Ölüyorum siir, sözün aydin olsun!