Ölümsüzlüğe Uyanış Ezoterik Bir Yolculuk

Düsünen insan, varoldugu andan yok olacagi ana kadar dünyadaki varliginin anlamini sorguladi. Yasamdaki mutlulugu ya da sikintisi, dünyaya niçin geldiginin yaniti degildi. Niçin varim sorusunun ardinda, aslinda yok olacagini bilmenin derin travmasi vardi.

Yasamayi sürdürebilmek için, ölümün bir son degil, yeni bir baslangiç olduguna inanmak zorundaydi.
Ölümsüzlügü hayal etti ve kutsal ruh olani, tanrisali yaratti.
Ruh, tanrisaldi. Tanri, ruhsal.
Ve insan, kutsal ruha inandi.
Öylesine büyük, evren kadar muazzam bir enerjiydi ki inanç, dinlerle örgütlendi, büyülerle tütsülendi, mucizelerle beslendi.
Inanilmaz güzellikte tapinaklar, sanat eserleri verdi. Ama iyilikle kötülügün savasi, tanrisal inançla bitmedi, tam tersine siddetlendi.
Iyiler tanrilarin zaferi için dövüstüler, kötüler tanrilari kendi zaferleri için silah olarak kullandilar, dövüstürdüler. Ve günümüzde, kötülerin daha etkin kullandigi tanrilara karsi; iyilerin elinde doganin büyülü taslari, kadim uygarliklarin sirlari ve gizemli isaretleri kaldi.

Eray Emin Aydemir’in ezoterik yolculugu Ölümsüzlüge Uyanis, iyilerin kötülere biricik üstünlügü, bilgiye dayali sezginin yüzyillardir süren varlik nedeni arayisidir. Dünyayi gezerek ruhunu kesfetmenin muhtesem serüveni. Okuyarak iyilestiren kitap.

- Mine G. Kirikkanat