TÜKENDİ
Hepimiz (ne denli karsi çiksak da) geçmisimize bagli olmadigimizi, gerçekte bu günden kopamayip yarini pek de umursamadigimizi savunabilir miyiz?Burada vurgulamamiz gereken odak noktasinin bu günü ciddiye alarak yarina kendimizi hazirlama¬miz gerektigine inaniyoruz ama, bir kosulla. Bu, geçmisimizle, yani mazimizle yüzlesip hesaplasma¬miz olgusudur. Zordur bu, yürek ister."Ört ki, Ölem" de Muzaffer Cellek, basin dünyasinda bizlere yillarini veren ustamiz, toplumun büyük kaygisizlikla göz ardi ettigi geçmisiyle karsilastirip, imkansizliklarin, çirkinliklerin hesabini soruyor. Bunu yaparken de, toplumu son derecede önemsiyor. Geçmisi hatirlatiyor. Hem de utanmamizi, bu utanmadan da bizi yarina götürecek türlü dersler çikariyor.Ayrica; Egenin, o iç isitan samimiyeti, güzelligi, dilberligi, kivrakligi, büyük bir içtenlikle sergileniyor bu kitapta.Ulusal gazetelerimizden sonra ayri olarak Milliyetin Blog sayfalarindan da tanidigimiz yazarin o amansiz israrli takipçiliginde, "gözlem" ler, agir basiyor.Içtenlik; kitabin, çatkisini olusturmus. Sizi kusatiyor, isitiyor da. Esprili bir dille kaleme alinan kitabi, tebessüm ederek okuyacaksiniz.Tarik Dursun K.