Sensizlikten Firar Edeceğim

Senin haberin yok, beni bir aksamüstü vurdular gözlerinin üstünde kirpik diye duran oklar...
Ayrilmadan az önce yanagima koydugun veda busenle yaniyor hâlâ yanaklarim. Bilsen yoklugun kadar çogaldi içimde sancilar. Oysa sen yanimdayken, simdi uzak olan ellerin kadar uzaktilar. Yoksun. Üstelik haberin de yok, gittigin uzaklar kadar özledim seni. Sessiz çigliklar atiyorum pesin sira. Dinledigim bütün sarkilar kirilgan. Bir kez olsun, gece rengi gözlerine bakip da söyleyemedigim “Seni seviyorum” cümleleri suskun. Belki bir rüyaydi seninle yasananlar, belki öncesinde de yoktun.
Ama vardin biliyorum... Adin dudagimda bir dua, yoklugun inadina isyan... Gözlerin her aklima düstügünde, yagmurlar yagiyor yüregime, kasirgalar kopuyor Gögsümün “SEN” diye atan yerinde. Bir hayal olsaydin; bir hayale bu kadar yanmazdim.. Ah be güzel gözlüm, sonsuz bir özlemin tam orta yerinde bir kez olsun öpmedigim gül dudaklarina inat, sensizlikten çatlayan dudaklarimla hasretinden yandigim yeter. Bir kez olsun “Gel” de. Sana gelen yollari çigneyip gelecegim sehre aksam çöktügünde. Senin de gözlerin hayalimi ararsa!
“Özledim” de yeter. Bil ki o gün, Sensizlikten firar edecegim.