Sevimli Kardan Adam

Dünyanin büyüsünü bozdular. Yasamak simdi ne telas, ne heves, ne ihtiras barindirmaz. Çünkü etten varligimizdan fazlasinin olmadigini söylediler bize. Etten bir varligimiz yoktu bizim oysa, saç telinden, tirnak ucuna kadar söz ve hatirdan yapilmistik. Etimiz varsa bile ona hiç bakmamis, onu hiç dinlendirmemis dinlememistik.

Durup kendini hatirlamak özlemek kendini arasinda büyü, insan ile hayatin. Bir sesin öglenlerimizi uykumuzu yirtmasi, yirtip birakmasi. Büyümüzdür bu, yoksulluk bir çagrisimdir dünyanin geri kalani için. Ve savasirken bir metredir saçlarin, her ayriliktan can çekiserek uzaklasilir. Can geri çekilir tenden bavulun olmaz o zaman, dagilmaz kus yuvalari bunu ögreneceksin.