TÜKENDİ
"iyi ki siiri icat etmisiz yoksa ben bunlari iç diyemezdim çiktigim en uzun kosudan bu yorgunluk durmasam bilemezdim" derken siire sarilmisiz bin bir umutla. Mecalsiz kaldigimiz yorgunluk duraksamalarinda, defterlerimiizn, ceplerimizin kuytusunda bekleyen parça bölük sözleri bütünlemeye, ezgilendirip demlemeye çabalamisiz.En dar günümüzde bile, "ihanet kocaman, diri dolanmis kavgamizin boynuna / utandirir siiri" derken bile siire siginmisiz. Siiri birey için de, toplum için de kurtulis olarak görmüsüz. Hayat neyi getirip koyduysa önümüze ve bizler neyi dayattiysak hayata, olup biten ne varsa ve ne edip islemissek, hepsi önünde sonunda dizelerde bulmus yankisini. Siire güveniyorum; çünkü içinde yasadigim toplumun 2000 yillik siir gelenegi bana hem cesaret hem güven veriyor.