Sosyal Demokrasinin Öyküsü Marksizm'den Kapitalizmin Payandalığına

Isçi sinifinin kapitalizm açisindan yarattigi tehdit ve bu potansiyeli kapitalizmi sistemli bir biçimde yikmada degerlendirmek isteyen anlayis ve örgütlenmelerin ortaya çikmasi, sermayedarlarin da karsi tedbirler almasini getirdi. Sermaye birikiminin ulastigi yeni düzey, bir dönem önemini yitirmis gibi gözüken sömürgeciligin gerek hammadde kaynaklari ve tarim ürünleri, hem de imalat sanayi ürünlerinin pazari olarak öneminin artmasini getirdi. Sömürgecilik, ülke içinde sinif mücadelesinin gelismesini önlemek ve isçi siniflarini kapitalizmin mezar kaziciligindan çikarip, emperyalizmin ve kapitalizmin payandalari haline getirmek amaciyla da kullanildi. Kitapta, çok bilinçli bir biçimde gelistirilen bu süreç özetlendi. Marksizmden emperyalizmin savunuculuguyla baslayan kopus, kapitalizmin açikça savunulmasiyla noktalandi. Özellikle Ikinci Dünya Savasi sonrasinda yaklasik 30 yil boyunca kapitalizmin altin çagi yasandi ve muhafazakar partiler de refah devletini savunup uygulayinca, emperyalist ülkelerde sosyal demokrat partilerle muhafazakar partiler arasinda uygulamada ve hatta söylemde önemli fark kalmadi. Soguk Savas yillarinda emperyalist ülkelerdeki sosyal demokrat partilerin bu islevi daha da önem kazandi. Emperyalist sömürü sürdürülebildigi sürece de bu ülkelerde halkin büyük çogunlugunu olusturan isçi siniflari, artik aralarinda fazla bir fark kalmayan sosyal demokrat partiler veya muhafazakar partilerden herhangi birini destekledi. Sermayedarlarinin emperyalist sömürüden yararlanamadigi ülkelerde ise, Rus Devrimi sonrasinda sosyal demokrat partiler genellikle komünist partilerine dönüstü.