Şuur Veren Şiirler

Siir, kelimelerin mana âlemindeki cezbeden, büyüleyen raksidir. Siirden, özellikle iyi yazilmis ve güzel okunan siirlerden etkilenmeyen insan yoktur. Siir hem akla, hem duyguya ama özellikle duygulara hitap eder. Çünkü insan mantik olmaktan çok, duygudur.
Siir, güçlüdür. Gücünü kelimelerden alir. Siir, sözün gücünü yansitir.
Söz ola kese savasi,
Söz ola kestire basi,
Söz ola agulu asi,
Yag ile bal ede bir söz. derken Yunus’umuz yine sade ve derinlikli sözleriyle, söyleyecegimizi agzimizdan alir.
Siir bir serap gibidir çölde. Tamam, buldum! deyip üstüne atladikça yapistiginiz seylerin sadece kumlar oldugunu ve ötelere kaçan suyun size kiskirtici bir sekilde göz kirptigini görürsünüz. Bu sebeple siirle tam bir vuslat olmaz. Sadece simsek gibi gelip geçen, öznel, kisa süreli bir tecrübe yasarsiniz onunla. Siirin bu gizemli hali onu daha fazla çekici kilmaktadir.
Öyleyse siirin bu gücünden yararlanmali. Rabbimizi tanitan, davamizi anlatan, sorumluluklarimizi hatirlatan sairleri tanimali, siirlerini okumalidir. Özellikle genç nesillerin dimaglarina siirin kokusunu, tadini duyurmalidir. Siir okuyan, ezberleyen, dinleyen bir gencin daha içkin, daha olgun, daha edepli, daha duyarli ve daha suurlu oldugu görülecektir.

Unutmayalim ki siir suur verir. Siir, hakki duyurur. Siir imanin feryadidir, ilanidir.