Tutkun, "Korkunun ecele faydasi yok" inanciyla canilere karsi çevresini gür sesiyle uyarmak istiyordu. Agzinda dili sismis, ses telleri kurumus, girtlagi alinmis gibiydi. Sesinin düsmüs olmasina bagirarak isyanini ifadelendirmesine engel oluyordu.Karsi gelisini zaptedilemez çirpinislariyla göstermeye çalisti. Kollarindan kavrayanlara arbedeye giristi. Savasimini gücünün tüketinceye dek sürdürdü.