TÜKENDİ
Zamanin hayati nefes geçtigi yerde, Dünyayi Asik Veysel'in gözleriyle görüyor genç yazar Çagdas YORULMAZ.
Iki köprü arasi bir serüven olarak yasami ifade etmekle birlikte; günümüzdeki en büyük sorunun insanin kendini anlayamamasini,
buna bagli olarak konusamadigini ve kendini ifade edemedigini, bu sebepten dolayi hayati nasilsa süregelen anlamsiz bir döngü seklinde kabul etmesi olarak görüyor. Yazar insanin kendini anlama sanatinda topluma faydali olmak, genis bir okuyucu kitlesine hitap etmek ve kendi tarzini olusturmak istiyor.
bir tren istasyonunda bekledim hep seni.
hareket saatinde izledim,yelkovani,akrebi.
sanki önümdeki vagonda gördüm sülyetini,
sen niyetine el salladim;gör diye beni.
hep yanimdasin sen benim.
bilmiyorum bile ne zaman gelecegini,
bildigim;kader bu Allah'in takdiri.
bildigim;gelecegin günün dostluguyla seni bekledigim.
ismini,göz rengini bilmesem de
seni görebildigim,sesini isitebildigim.
ruhuna sarilip, seni çok sevdigim.
sükrettigim yerde seni;
hep seni bekledigim.
Iki köprü arasi bir serüven olarak yasami ifade etmekle birlikte; günümüzdeki en büyük sorunun insanin kendini anlayamamasini,
buna bagli olarak konusamadigini ve kendini ifade edemedigini, bu sebepten dolayi hayati nasilsa süregelen anlamsiz bir döngü seklinde kabul etmesi olarak görüyor. Yazar insanin kendini anlama sanatinda topluma faydali olmak, genis bir okuyucu kitlesine hitap etmek ve kendi tarzini olusturmak istiyor.
bir tren istasyonunda bekledim hep seni.
hareket saatinde izledim,yelkovani,akrebi.
sanki önümdeki vagonda gördüm sülyetini,
sen niyetine el salladim;gör diye beni.
hep yanimdasin sen benim.
bilmiyorum bile ne zaman gelecegini,
bildigim;kader bu Allah'in takdiri.
bildigim;gelecegin günün dostluguyla seni bekledigim.
ismini,göz rengini bilmesem de
seni görebildigim,sesini isitebildigim.
ruhuna sarilip, seni çok sevdigim.
sükrettigim yerde seni;
hep seni bekledigim.